Project Senior

Sponsor een oude hond

Regelmatig komen er oude honden in het Portugese asiel terecht, die vaak moeite hebben te wennen aan het asielleven en vanwege hun leeftijd meer comfort nodig hebben. Soms gaat het om een afgedankte jachthond, vaak gaat het om een huishond waarvan de eigenaar is overleden. Wij streven er naar om mensen die een oude hond blijvend thuis willen opvangen te koppelen aan mensen die mee willen betalen aan de zorg voor zo’n oude hond.

De ervaring leert namelijk dat mensen die in de gelegenheid zijn zo’n hond op te vangen niet altijd de financiële risico’s kunnen dragen en mensen die de financiële middelen hebben vaak niet in de gelegenheid zijn. Door deze krachten aan elkaar te bundelen, krijgen de oude honden toch een kans.

Zou je bereid zijn om de opvang van een oude hond te sponsoren? Laat ons dit dan weten! Het bedrag staat vrij en een tientje per maand helpt al. Als we op dit moment even geen hoge kosten hebben, gaat je bijdrage in het spaarpotje van Project Senior.

Zo’n spaarpotje is hard nodig, want juist in het begin moeten er opeens veel kosten gemaakt worden. De reis, bloedtesten, chip, paspoort e.d. en vooral in het begin is er op medisch vlak vaak wat achterstallig onderhoud. Onze dierenarts (MARKdierenarts) helpt deze opvanghonden belangeloos. Doordat we alleen de kostprijs van medische behandeling hoeven te betalen en korting krijgen op medicatie, blijven de kosten te overzien. De medische zorg is gericht op kwaliteit van leven, niet op levensverlenging.

Uiteraard krijg je als sponsor regelmatig foto’s en updates van het wel en wee van de oude hond in opvang.

Poeki, inmiddels overleden

Poekie was de eerste hond van Project Senior. Eigenlijk is Project Senior door hem ontstaan. Hij was met zijn 11 jaar niet eens zo heel oud en behoorlijk fit, maar het lukte niet om een geschikte adoptant voor hem te vinden. Hij had tien jaar in het asiel gezeten en we denken dat dit zijn sporen heeft nagelaten. Of het nu door demtentie kwam of doordat de lange opsluiting zijn hersenen aangetast had, Poekie was niet helemaal normaal. Hij kon niet zo goed met veranderingen omgaan en snapte niet veel. Als hij iets niet snapte, werd hij bang. Daarom besloten we dat hij beter in de opvang kon blijven waar hij was. Daar heeft hij nog anderhalf jaar een heerlijk overzichtelijk leven gehad.

Java, inmiddels overleden

Java en Dalila zijn bij het Portugese asiel ingeleverd, omdat hun eigenaresse opgenomen moest worden. Deze lieve honden zijn het harde asielleven niet gewend en konden er totaal niet aarden. Het is niet gelukt iemand te vinden die hen beiden wilde adopteren en omdat de honden sterk aan elkaar gehecht zijn, hebben we besloten dat ze samen in opvang mogen blijven. Inmiddels is Java helaas overleden. Ze zorgde tot het laatste moment voor Dalila als een echte hoeder. In het donker leidde ze Dalila langs obstakels en ze likte haar dagelijks schoon. Alsof Dalila al eerder dan wij wist dat Java het niet zou redden, zorgde Dalila de laatste dag voor Java. Tot het laatste moment zijn ze neus aan neus samen geweest.

Dalila, in opvanggezin

Dalila heeft allerlei bulten, zowel uitwendig als hoogstwaarschijnlijk ook inwendig. Daarnaast heeft ze hartworm en blaasgruis en natuurlijk artrose. Ze ziet niet meer zo goed en hoort bijna niks. Daar heeft ze zelf helemaal geen last van. Omdat ze vaak misselijk was, krijgt ze maagzuurremmers. Niet alle pijnstillers verdraagt ze goed, maar met tramadol gaat het vooralsnog uitstekend. De hartworm behandelen, is op haar leeftijd te gevaarlijk. Daarom krijgt ze maandelijks milpro, zodat de hartwormen zich in ieder geval niet kunnen vermenigvuldigen. Uiteraard krijgt ze ook dieetvoer vanwege haar blaasgruis. Dalila is een intens lief hondje. Ze vindt alle mensen leuk en doet lief tegen alle honden. Als we puppy’s in opvang hebben, zijn die altijd dol op oma Dalila en ze mogen bij haar in de mand slapen.

Luna, in opvanggezin

Luna werd eveneens naar het asiel gebracht, omdat haar eigenaar opgenomen moest worden. Hij bleek al een tijdje te lijden aan Alzheimer en kon haar niet meer verzorgen. Ze was mager, zat onder de teken en haar vacht was vies. Luna heeft een oude botbreuk in haar bovenkaak. Daardoor staat haar neus scheef en is er een open verbinding tussen haar gehemelte en neusholte. Dat geeft haar veel ongemak, want eten en drinken kan natuurlijk gemakkelijk in haar neus komen en ze niest de hele tijd. Als ze eenmaal iets meer op krachten is gekomen, zal ze hieraan geopereerd worden.

Diana, zoekt nog een opvanggezin

Diana wordt momenteel in het Portugese asiel behandeld tegen hartworm (filaria). Ze zou naar Nederland komen, maar uit de bloedtest die vlak van te voren werd gedaan, bleek dat ze helaas hartworm had. Daardoor was de reis naar Nederland voor haar te gevaarlijk. In haar plaats is Luna gekomen. Als over enkele maanden haar behandeling is afgerond, hopen we dat er een gastgezin is voor haar en ze alsnog kan reizen. Luna komt bij een eigenaar vandaan die in een verzorgingstehuis opgenomen moest worden. Maggy, via ons geadopteerd, komt bij dezelfde eigenaar vandaan. Diana is heel rustig, aanhankelijk en sociaal naar honden. Ze houdt van wandelen en is daar fysiek ook nog toe in staat. Haar gebit doet vermoeden dat ze niet haar hele leven huishond is geweest. Haar ondertanden zijn namelijk vrijwel volledig weggesleten, iets wat we vaker zien bij honden die op tralies of een ketting hebben gekloven.

Zou je misschien de mogelijkheid hebben Diana op te vangen? Neem dan vooral vrijblijvend contact op met info@perroenco.nl