Tom

Tom zat bijna zijn hele leven in het asiel. Hij was 1 jaar oud toen hij er in augustus 2015 binnenkwam. Honden kwamen en gingen, maar Tom bleef waar hij was. En waarom? We weten het echt niet, want hij is altijd een leuke lieve hond geweest. Misschien spreekt zijn snoet met grappige onderbeet niet zo aan? Of hij valt gewoon niet op? Op een gegeven moment lijkt iedereen er ook wel aan te wennen dat hij er altijd is en wordt hij gewoon overgeslagen. Een andere verklaring kunnen we niet bedenken.

Tom heeft bijna nooit iets anders gezien dan de binnenkant van zijn hok, maar daar merk je bijna niks van. Hij is vrolijk, geïnteresseerd, relaxed en schrikt bijna nergens van. We wisten echt niet wat we zagen toen we hem al na enkele dagen meenamen naar het winkelcentrum. Alsof hij niet anders gewend was, liep hij vrolijk in het rond. Ratelende kinderfietsjes vlak achter hem langs, ronkende uitlaten, fietsers, drommen kakelende pubers, wapperende vlaggen, bewegende ballonnen, winkelwagentjes….niets bracht hem van zijn stuk. Wel is hij heel moe na zo’n avontuur. Ook na een simpele boswandeling merk je dat zijn koppie echt even rust nodig heeft. De rest van de dag moet hij dan ongestoord kunnen slapen en de dag erna graag ook. 

Tom is open en enthousiast naar iedereen en dol op knuffelen. Hij heeft een heel glad velletje en hij vindt het heerlijk als je daar zachtjes over aait. Vooral op zijn borst tussen zijn voorpoten. Dan gaat hij er echt even voor staan, net zo lang tot je er genoeg van hebt. Als je hem ’s ochtends wakker maakt, wil hij heus wel mee naar buiten, maar eerst graag even zijn bast aaien. 

Gezien zijn podengo-achtige uiterlijk, hadden we veel jachtinstinct bij hem verwacht. Toch valt dat wel mee bij hem. Er zijn aan de andere kant van het hek veel wilde konijnen, maar dat interesseert hem niet enorm. Als ze er lopen, hebben ze zijn volle aandacht, maar hij gaat er niet op staan wachten (zoals de meeste podengo’s wel doen). De kippen trekken soms zijn aandacht, maar soms ook niet. We denken dat hij in de toekomst na training op sommige plaatsen wel los zou kunnen lopen, maar zeker niet overal. 

Tom is een lieve, actieve, gezellige en enthousiaste hond. Hij kan heerlijk liggen slapen, maar vindt niets zo leuk als een flinke wandeling. Hij beweegt soepel en is mooi gespierd. Als hij eenmaal meer conditie heeft, zou hij waarschijnlijk ook heel goed mee kunnen hardlopen. Dit moet natuurlijk rustig opgebouwd worden. 

Hij heeft een heel open en simpel karakter zonder dubbele bodem of ingewikkelde dingen. Hij is gewoon vrolijk en blij. Hij is natuurlijk nooit opgevoed en kent geen commando’s, maar hij is best goed te sturen. Als iets niet mag, doet hij het ook niet. Als je hem roept, komt hij in principe direct, tenzij hij even iets belangrijkers te doen heeft. Hij wil het echt wel goed doen, al is het absoluut geen hond voor ‘opzitten en pootjes geven’. 

Bezoek vindt hij gezellig en daarin zien we geen verschil tussen mannen/vrouwen/kinderen. Als hij in het bos mensen tegenkomt, vindt hij dat raar en gaat hij wel grommen of soms blaffen. Als je hem dan kort neemt en even tussen hem en het ‘gevaar’ in gaat lopen, volgt hij je zonder morren. Hij weet gewoon nog niet zo goed wat normaal is en wat er van hem verwacht wordt. Dat is wat hij van zijn toekomstige baas nodig heeft: een beetje houvast en leiding. Geen bazig gedrag, maar gewoon vriendelijke betrouwbare duidelijkheid. 

Aan de riem lopen doet hij prima. Hij is volledig zindelijk en kan het goed ophouden

Wel kan hij op een nieuwe plek waar ook andere honden zijn, zijn poot ergens tegen optillen (ook binnen). Hij kan probleemloos een paar uurtjes alleen zijn. Sterker nog, dat vindt hij heel fijn en we denken dat hij dat ook echt nodig heeft. Zo kan hij namelijk echt tot rust komen. Hier slaapt hij veel in een aparte ruimte en dat doet hem goed. Het enige dat hij sloopt, is soms het speelgoed dat hij speciaal daarvoor gekregen heeft. Hij blaft bijna nooit. Eigenlijk alleen als hij iets raars hoort of als de andere honden gaan blaffen.

Andere honden vindt hij leuk. Naar reuen neemt hij vaak in het begin een wat stoere houding aan, maar hij gaat zeker geen gevecht aan. Hij is hier alle maten honden gewend en kan ook goed met kleine hondjes spelen. 

Ondanks dat Tom alles leuk vindt en nergens van schrikt, plaatsen we hem toch graag in een rustige en overzichtelijke omgeving. Dus niet in een stad of drukke wijk en niet in een druk gezin met kinderen. De reden hiervoor is dat hij niet gewend is veel prikkels te moeten verwerken. Hij kan wel veel dingen aan, maar moet dan ook weer veel rust krijgen. Dit moet echt in evenwicht zijn anders kan een hond overprikkeld raken. Alleen al het leven in een huis levert veel meer prikkels op dan hij gewend is en alles wat hij buiten ruikt en meemaakt, komt daar nog eens bovenop. Zijn ‘conditie’ op dit vlak kan in de loop van de tijd wel verbeteren, maar dat is eerder een kwestie van jaren, dan van weken. 

We zoeken voor hem mensen die van wandelen/buitensporten houden, maar die verder een rustig leven hebben. Hij heeft een zacht en gevoelig karakter en moet zeker niet met harde hand opgevoed worden. Wel heeft hij baat bij duidelijke structuur en leiding. We denken niet dat het heel belangrijk is dat je veel ervaring met honden hebt, maar je moet wel oog hebt voor het voorkomen van overprikkeling.

Algemene info:

Algemene info stichting;

Als stichting staan we voor zorgvuldigheid, betrokkenheid en kleinschaligheid. We vinden het heel belangrijk dat een geadopteerde hond en de nieuwe eigenaar perfect bij elkaar passen. Daarom komt de hond eerst in een opvanggezin in Nederland. Op deze manier leren we de hond goed kennen en kunnen we geïnteresseerde adoptanten veel informatie geven over de hond. De geïnteresseerde kan de hond ontmoeten, laten kennismaken met eventuele andere huisdieren en de beslissing rustig overwegen. 

Ook na adoptie blijven we betrokken en zullen we de adoptant bijstaan als het soms lastig is. Sommige honden zullen zich probleemloos aanpassen aan hun nieuwe leven, anderen zullen misschien wat meer aandacht en tijd nodig hebben. Waar nodig kunnen we de hulp inroepen van een gedragstherapeut. Elke hond wordt direct na aankomst in Nederland bekeken door een dierenarts en indien nodig behandeld. Ook wordt er bloed afgenomen en dit wordt onderzocht op de aanwezigheid van mediterrane ziektes. Zo heeft de adoptant de maximaal haalbare zekerheid over de gezondheid van de hond. Doordat we kleinschalig werken, kunnen we op deze zorgvuldige en betrokken manier honden plaatsen. 



De honden die via onze stichting naar Nederland komen, nemen deel aan een onderzoek van de Universiteit Utrecht. Ze onderzoeken hoeveel honden uit mediterraan gebied ziektes met zich meedragen en hoe deze ziektes zich ontwikkelen. Aan de hand daarvan kunnen ze een behandelprotocol voor Nederlandse dierenartsen schrijven. Dat vinden we hard nodig, want er zijn nog steeds dierenartsen die mediterrane ziektes over het hoofd zien, met een te laat ingezette behandeling tot gevolg. Adopteer je via ons een hond, dan zul je daarmee na 9 maanden nog een keer naar Universiteit Utrecht moeten voor de laatste fase van het onderzoek. Het voordeel daarvan is, dat je niet alleen bijdraagt aan de wetenschap, maar ook het onderzoek gratis krijgt en een maximaal haalbare zekerheid hebt over de gezondheid van je hond. 

Heb je interesse in een hond van onze stichting? Stuur ons dan een mailtje met wat informatie en je telefoonnummer of bel ons op.  Heb je na het verkennende telefoongesprek nog steeds interesse? Dan kun je een afspraak maken om de hond te ontmoeten. Voordat de hond geadopteerd wordt, gaan we altijd eerst een keer op bezoek bij de adoptant. Bij adoptie sluiten we een adoptiecontract. De belangrijkste voorwaarden daarin zijn dat de adoptant goed voor de hond moet zorgen, deze niet zonder inspraak van de stichting aan anderen mag geven of doorverkopen en (in geval van een pup) de hond moet laten steriliseren/castreren zodra dit medisch verantwoord is. Als de hond niet bij de adoptant kan blijven, willen we als stichting altijd in de gelegenheid gesteld worden de hond terug te nemen. 

De adoptiekosten bedragen €345. Daarnaast vragen we een vrijwillige bijdrage van €50 aan het medisch noodfonds van de stichting. Zonder deze bijdrage is het niet mogelijk om honden zo grondig onderzocht en ‘opgelapt’ ter adoptie aan te bieden. Hoewel we een heel fijne samenwerking hebben met een dierenarts die alleen de kostprijs aan ons rekent, kunnen de medische kosten soms behoorlijk oplopen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan operaties, het verwijderen en onderzoeken van een verdacht bultje, een gebitssanering, een röntgenfoto bij kreupelheid, aanvullende bloedonderzoeken, medicatie en speciaal voer bij een darminfectie etc etc. Als we medische problemen of ongemakken zien bij een opvanghond, gaan we door met onderzoek tot we een diagnose hebben en waar nodig zetten we behandeling in. We vinden het namelijk niet alleen belangrijk om goed voor de honden te zorgen, maar ook dat een adoptant een zo klein mogelijk risico heeft om geconfronteerd te worden met verrassingen. 

In het adoptiebedrag zit inbegrepen: vaccinaties volgens Europese regelgeving, internationaal paspoort, microchip, een dubbele gezondheidscheck door een Portugese en een Nederlandse dierenarts, bloedonderzoek naar mediterrane ziektes, de reis naar Nederland, behandeling tegen wormen, vlooien en andere parasieten en (als de leeftijd van de hond dit toelaat) ook de sterilisatie/castratie.