Joël heeft vier jaar in het Portugese asiel gezeten en is inmiddels zes jaar oud.

Je zou denken dat een hond die zo lang in het asiel heeft gezeten, ontzettend veel aanpassingsproblemen zal hebben als hij daar uit komt. Dat blijkt bij Joël eigenlijk nauwelijks het geval. Natuurlijk had hij na de reis naar Nederland stress van alle veranderingen, maar dat trok al heel snel bij. Hij is nu ruim drie weken in zijn Nederlandse gastgezin en is klaar om door te verhuizen. 

Joël kunnen we omschrijven als een vrij ongecompliceerde hond en een typische Portugese Podengo. Hij heeft een onverstoorbaar goed humeur, is aanhankelijk, energiek, houdt van snuffelen in de natuur en van samen bankhangen. Hij knuffelt graag, maar kan ook zichzelf vermaken en zijn eigen plan trekken.

Jachtinstinct? Ja. Als je hem zou loslaten op een plek waar bijvoorbeeld konijnen leven, gaat hij zijn neus achterna en hoort hij niets meer. Maar op momenten dat hij niet met jagen bezig is, luistert hij (zeker voor een podengo) behoorlijk goed. Op veilige plekken waar geen wild is, zou hij mogelijk na training in de toekomst wel los kunnen lopen. En verder moet hij gewoon aan de lange lijn. Dat vindt hij geen enkel probleem.

Hij gaat zitten voor een koekje (iemand heeft hem dat ooit geleerd), had al heel snel afgeleerd om met zijn poten tegen het aanrecht te staan en wil graag bij je in de smaak vallen. Naar vreemden gaat hij niet direct toe, maar als het bezoek eenmaal zit, komt hij ze graag begroeten en na enige tijd kruipt hij zelfs het liefst bij ze op schoot.

Joël is absoluut sociaal met honden. Hij speelt graag, gaat confrontaties uit de weg en laat zich door andere honden nauwelijks opjutten. Als het spel hem te druk wordt, loopt hij gewoon weg.

In het asiel zag hij katten als prooi om op te jagen. Dat is natuurlijk niet helemaal verdwenen, maar we zien wel dat hij in huis minder heftig reageert. Iemand die veel ervaring heeft met het wennen van (jacht)honden aan katten, zou hem er wellicht aan kunnen laten wennen. Katten die je op straat tegenkomt, zal hij vrijwel zeker wel opjagen.

Zoals elke adoptiehond, zal hij tijd nodig hebben om te wennen aan zijn nieuwe omgeving, straatgeluiden et cetera. Hij vindt verkeer en drukte wel een beetje spannend, maar hij houdt zich goed en herstelt snel. Een druk stadscentrum is teveel van het goede, maar aan leven in een dorp of rustige woonwijk zal hij prima kunnen wennen.

Joel is weliswaar betrouwbaar met kinderen, maar we vinden hem niet geschikt voor een gezin met jonge kinderen. Dat zou wat te druk zijn voor hem. Kinderen vanaf een jaar of negen zou wel kunnen en (klein)kinderen die af en toe op bezoek komen is natuurlijk ook geen probleem.