Poeki

Poeki is een lieve sullige goedzak. Een simpele ziel die geen vlieg kwaad doet. Hij komt heel regelmatig even een aai over zijn bol halen en is graag bij je in de buurt. Het is een rustige, makkelijke hond die met weinig tevreden is. Hij blaft bijna nooit, sloopt niks, is zindelijk, kan alleen zijn, loopt netjes aan de riem en luistert goed als je hem roept. Hij is door zijn verleden als asielhond wel weinig gewend en heeft in het begin moeite met nieuwe dingen. Misschien was hij nooit een Einstein, maar het geestdodende betonnen hok zal zijn intelligentie zeker geen goed gedaan hebben. Als hij het gevoel heeft dat hij iets moet of er iets van hem verwacht wordt, snapt hij het niet en gaat hij onzeker heen en weer lopen. Wie hem geen commando’s geeft en hem gewoon lekker zijn eigen simpele zelf laat zijn, zal merken dat hij eigenlijk geen stap verkeerd zet. Er zit namelijk geen greintje kwaad in deze hond. Hij wil niemand tot last zijn en heeft weinig eisen. Behalve dan elke dag klokslag op hetzelfde uur eten, haha. In klokkijken is hij wel heel slim. Hij is erg sociaal met andere honden en vooral van teefjes kan hij ontzettend veel hebben. Ze kunnen hem omver lopen of op hem klimmen, hij vindt het allemaal prima. Zijn mand delen vindt hij ook geen enkel probleem. Echt spelen doet hij niet, maar hij holt nog dagelijks een rondje met zijn vriendinnen door de tuin. Het zou geweldig voor hem zijn als hij geadopteerd wordt door mensen die ook een andere hond hebben. Hoe hij met katten is, weten we niet zeker, maar we verwachten geen problemen. Poeki heeft bijna zijn hele leven in een Portugees asiel gezeten. Hij kwam daar in 2010 binnen als tweejarige hond, en pas nu, negen jaar later, is hij er eindelijk uit. Momenteel wacht hij in een pleeggezin in Nederland tot hij geadopteerd wordt. In de tussentijd heeft hij de fijne kneepjes geleerd van het leven als huishond. Kortom, Poeki is klaar voor het laatste en gelukkigste deel van zijn leven. We zoeken een fijne plek voor hem waar hij mag genieten van zijn welverdiende pensioen. Omdat hij niet veel prikkels gewend is, zou een rustig, geduldig gezin (zonder kleine kinderen) met een benedenwoning -en het liefst ook een tuin- goed bij hem passen. Het vergt een groot hart om een oude hond te adopteren, maar je krijgt er zoveel voor terug. Poeki is enorm dankbaar voor elk vriendelijk gebaar en voor de liefde en zachte ligplaatsen die hij krijgt. Poeki is helemaal gezond en beweegt bijna als een jonge hond. Als hij niet zo’n grijze snoet had, zou je niet aan hem zien dat hij al elf jaar oud is. Een boswandeling is best aan hem besteed, maar dagelijks uren wandelen zou te veel voor hem zijn. De dierenarts verwacht dat hij nog wel een paar jaartjes te leven heeft. Wie geeft hem een fijn pensioen?

Klik hier voor een filmpje