Stichting Perro&Co is in 2017 opgericht, bestaat uit enkel vrijwilligers en heeft geen winstoogmerk. Van elke donatie wordt dus 100% besteed aan onze doelstelling: het verhelpen en voorkomen van het dierenleed dat gepaard gaat met de zwerfhondenproblematiek. Dit doen we doormiddel van het steunen van lokale initiatieven. We bieden praktische, financiële en morele steun en richten ons daarbij op ziekte- en geboortepreventie en adopties van honden.

De naam Perro&Co is Spaans voor hond & co en verwijst naar onze visie op het helpen van honden. We hebben namelijk niet alleen oog voor de honden zelf, maar ook voor de mensen die erbij betrokken zijn. &Co staat voor de mensen die de honden op straat hebben gezet, verzuimd hebben hun hond te steriliseren of hun hond verwaarlozen. Doormiddel van voorlichting en het geven van het goede voorbeeld, willen we een bijdrage leveren aan een geleidelijke mentaliteitsverandering. &Co staat ook voor mensen die de straathonden verzorgen, hen in hun huis of asiel opnemen, gedumpte pups met de fles grootbrengen of aangereden honden laten opereren. Mensen die tegen de stroom in zwemmen, vaak doodmoe zijn, maar de strijd voor een goede behandeling van dieren nooit opgeven. Voor deze mensen willen we een steunpilaar zijn, we willen hen rugdekking geven en zij aan zij staan, want alleen is de opgave zoveel zwaarder. Tot slot staat &Co voor de compagnon waar uiteindelijk elke hond behoefte aan heeft en die we elke hond gunnen. Ook bij de adoptie van een hond hebben we niet alleen oog voor de hond zelf, maar zeker ook voor de mens. Elke hond en elke persoon is uniek. We streven naar adopties waarbij de hond en zijn nieuwe eigenaar zo goed bij elkaar passen, dat ze een verrijking zijn in elkaars leven en het beste in elkaar naar boven halen. Aangezien we voornamelijk met Portugal werken, is de keuze voor een Spaanse naam misschien niet heel logisch, maar wel lekker herkenbaar en uitspreekbaar voor een Nederlander.

Flin Itz met Zaza

Flin Itz, voorzitter.

De liefde voor dieren loopt als een rode draad door mijn leven. Mijn eerste eigen (afgedankte) hond nam ik toen ik 14 was. Die ging vervolgens mee op kamers, mee naar college, mee naar de kroeg en mee samenwonen met mijn huidige vrouw Marjolijn (penningmeester van Stichting Perro&Co). 

Marjolijn en ik hebben al snel besloten dat er in ons huis altijd een plekje is voor minimaal 1 oude afgedankte hond. Toen Portugese Lamar aan de beurt was om dit plekje in te nemen, raakten we in contact met het Portugese asiel Guadi in Castro Marim. Om dit asiel beter te kunnen helpen, heb ik mijn vrijwilligerswerk bij een andere dierenhulp organisatie opgezegd en hebben we een eigen stichting opgericht: Stichting Perro&Co. 

Ik ben afgestudeerd in Oost Europese studies en Holocaust en Genocide studies, maar hierna al snel omgeschoold tot maatschappelijk werker. De doelgroepen waar ik mee gewerkt heb zijn vluchtelingen, dakloze jongeren en momenteel werk ik met verstandelijk gehandicapten. 

Mijn kracht ligt in mijn gedrevenheid, maar vooral ook in samenwerking en in een heldere en vriendelijke communicatie. 

Marjolijn Mesman Schultz met Nando

Marjolijn Mesman Schultz, penningmeester

Als baby deelde ik de box al met mijn eigen teckel, die zijn hele leven mijn vaste speelmaatje is gebleven. Verder hadden we konijnen, schapen en leerde ik de geitjes circuskunstjes. Mijn oom en tante hadden een boerderij waar ik veel te vinden was om te helpen met het verzorgen van de dieren. Ook in mijn volwassen leven heb ik altijd dieren, met name honden, gehad. 

Mijn vrouw Flin en ik zijn samen Stichting Perro&Co begonnen, omdat de limiet van hoeveel honden we zelf konden adopteren snel bereikt was en we toch voor meer afgedankte dieren iets wilden kunnen betekenen. Het is hard werken en vergt op alle vlakken veel van ons, maar het geeft heel veel voldoening als er weer een hond geplaatst is. 

Ik ben vanaf de middelbare school direct bij de politie gaan werken en heb hiernaast een deeltijdstudie rechten afgerond. Inmiddels werk ik alweer bijna twintig jaar als jurist bij het Openbaar Ministerie. 

In mijn werk, maar net zo goed binnen de stichting, komt mijn nauwgezetheid en verantwoordelijkheidsgevoel goed van pas. Ik rust pas als de kastellingen op de cent nauwkeurig kloppen.

Erika de Heer met Filipe

Erika de Heer, secretaris

Ik ben opgegroeid met honden en vogels en de buurt wist me altijd te vinden als er een dier in nood geholpen moest worden. De hond die we vanaf mijn twaalfde thuis hadden, is met me mee verhuisd toen ik op mezelf ging wonen. 

Ruim twintig jaar geleden adopteerde ik mijn eerste buitenlandse straathond. Toen deze overleden was, ben ik begonnen met het opvangen van honden uit het buitenland die vervolgens in Nederland herplaatst konden worden. Zo ben ik in contact gekomen met het Portugese asiel Guadi en via hen met Flin en Marjolijn. We bleken dezelfde ideeën te hebben over het besturen van een stichting en het helpen van honden.

Ik ben al meer dan 20 jaar fysiotherapeut en heb samen met mijn compagnon mijn eigen praktijk. Wie een eigen bedrijf heeft, is gewend verantwoordelijkheid te nemen voor alle facetten van het hele proces. Dat is bij een stichting niet veel anders. 

Binnen de stichting ben ik gespecialiseerd in het opvangen honden waarbij nog aan de socialisatie gewerkt moet worden. Verder zit mijn bijdrage hem vaak in het vasthouden aan onze visie.